Bauke staat op een wachtlijst: “Het is vooral heel veel stilstaan”
Foto: Bauke door Kas Scholten
Zo'n 10 jaar geleden startte Bauke (38 jaar) haar zoektocht naar hulp in verband met vroegkinderlijk trauma. Tot op de dag van vandaag heeft zij nog steeds geen passende zorg gevonden. Bauke: “Ik sta alweer op een wachtlijst. Met wachttijden van >1 jaar is goede zorg vinden niet te doen.”
Bauke heeft te maken met complexe ptss vanwege vroegkinderlijk trauma en autisme. In 2013 kreeg Bauke zoveel last van haar mentale klachten dat ze vastliep in haar dagelijkse leven. Er speelde op dat moment veel in haar leven. Net klaar met haar studie en gestart in haar eerste betaalde baan, gecombineerd met andere ingrijpende levensgebeurtenissen zoals haar transitie en samenwonen. Zij zocht hulp, maar dat bleek niet zo eenvoudig.
Een ingewikkelde zoektocht naar passende zorg
Telkens als Bauke na veel moeite eindelijk een locatie vond en zich inschreef, liep zij vast. Of er was een wachtlijst van ruim een jaar. Of er werd alleen kortdurende behandeling gegeven. Of haar trauma werd niet erkend. Of bleek dat zij geen complexe trauma behandelden. Of werd autisme als exclusiecriteria gehanteerd. Sindsdien heeft Bauke meerdere behandeltrajecten binnen de ggz doorlopen, waaronder basis-ggz, specialistische ggz en groepstherapie, maar steeds geen traumabehandeling. Deze trajecten werden vaak voortijdig beëindigd. Bauke: “Het vinden van de juiste zorgplek lag altijd op mijn schouders. Het gebrek aan opties, de lange wachtlijsten en de lage kans dat ik een goede klik zou hebben met de behandelaar weerhield me er uiteindelijk van om nog verder te zoeken.”
“Ik had de zoektocht naar de juiste zorg opgegeven.”
Niet in de wachtlijstcijfers: mensen die de zoektocht opgegeven hebben
De wachtlijsten geven niet eens een compleet beeld: er zijn ook mensen zoals Bauke (tot vorig jaar) die hun zoektocht naar de juiste zorg helemaal hebben opgegeven. Bauke: “Inmiddels heb ik al meerdere keren de hoop opgegeven ooit de juiste zorg te vinden in Nederland. Ik begin er steeds meer van overtuigd te raken dat wat ik nodig heb hier gewoonweg niet is. Toch sta ik alweer een jaar bij een nieuwe instelling op de wachtlijst, met geen zicht op wanneer ik er terecht kan. Het is dat ik viavia onverwacht een nieuwe hoopvolle locatie leerde kennen (en niets te verliezen heb), dat ik het nu toch opnieuw probeer.”
Een jaar wachten later: nog steeds geen zicht op plek
Op dit moment staat Bauke op de wachtlijst bij een psychologenpraktijk, die wel gespecialiseerd is in trauma en dissociatie. Negen maanden zou het duren. Nu, ruim een jaar later, is er nog geen zicht op een plek. Ondertussen is Bauke aan het doe-het-zelven door boeken te lezen en zich inhoudelijk te verdiepen. Al een jaar lang heeft ze iedere maand een gesprek met de poh-ggz ter overbrugging. Bauke: “Het is dat ik een goede uitkering heb, een lieve en begripvolle partner en de ik-doe-het-zelf-wel-zorg zijn vruchten begint af te werpen. Helaas is dat een traag proces dat maar beperkt resultaat oplevert. Ondertussen voelt het alsof de jaren die ik heb te leven, razendsnel door mijn vingers wegglijden.”
Teken de petitie ‘Weg met de wachtlijsten: hulp kan niet wachten’
Bauke is één van de 90.000 mensen die wachten op zorg. Soms maanden. Soms jaren. Soms zelfs wachten om op een wachtlijst geplaatst te mogen worden. Dit kan niet langer zo. Het nieuwe kabinet moet nú ingrijpen!
Op 24 maart 2026 overhandigde MIND de petitie ‘Weg met de wachtlijsten in de ggz’ aan de Tweede Kamer. Ruim 40.000 handtekeningen omdat hulp bij psychische klachten niet kan wachten. Lees hier het nieuwsbericht.
