Vader over wachtlijsten: ‘Het gaat steeds slechter met mijn dochter terwijl zij wacht op hulp’

Erik is vader van Sanne (18). Sanne had een ggz-behandeling die haar hielp. Dit stopte acuut op haar 18e verjaardag. Nu staat zij op een wachtlijst voor volwassenen-ggz.

Erik: “Toen mijn dochter 18 werd, stopte de zorg die zij nodig had. De overgang van jeugd- naar volwassenenzorg laat jongeren onnodig in de wacht staan terwijl hun problemen verergeren.”

Sanne heeft autisme en adhd. Hierdoor loopt zij in het dagelijkse leven tegen problemen aan. Ze heeft moeite met aansluiten bij leeftijdsgenoten en voelt zich vaak erg eenzaam en afgewezen. Zoals de meeste meisjes met autisme doet Sanne erg haar best om "normaal" te zijn. Dat kost haar heel veel energie. Om hiermee om te leren gaan, zocht  Sanne op haar 17e (samen met ouders) hulp.

Hulp krijgen voor een tiener gaat niet vanzelf. Er volgde een lang traject van intake en PGB-toekenning bij de gemeente. Daarna kon Sanne pas op de wachtlijst voor behandeling. Uiteindelijk kreeg Sanne hulp die aansloeg: gesprekstherapie en medicatie. Maar na zes maanden werd Sanne 18 jaar. Zij valt nu niet langer meer onder de Jeugdwet... De behandeling van de (jeugd)psychiater moest per direct stoppen.

Erik: “Wat het extra zuur maakt, is dat we wisten dat de hulp zou gaan stoppen. Dat ze vanaf haar 18e onder de wmo of zorgverzekering zou gaan vallen. Maar daar kan je niet op voorbereiden. Je kan voor je 18e verjaardag niet al een nieuw hulpproject opstarten voor de zorg die je na je 18e verjaardag nodig hebt. Je kan zelfs niet alvast op de wachtlijst gezet worden.”

Voor gesprekken bij een psychiater uit de volwassenen-ggz staat Sanne opnieuw op een wachtlijst. Ter overbrugging is Sanne verwezen naar haar huisarts. Sanne heeft steeds meer depressieve klachten en haar eetprobleem neemt toe. Zij heeft dringend nieuwe medicatie nodig. De huisarts kan wel oude recepten opnieuw voorschrijven, maar niet met Sanne uitzoeken welke medicatie beter zou passen.

Ondertussen nemen Sanne haar klachten toe. Op wilskracht gaat zij naar school, omdat ze niet te veel achter wil gaan lopen. Erik: “De impact op het gezinsleven is groot. Dagelijks kijk ik toe op klachten die verergeren. Maar we kunnen niks doen.”

Sanne is èèn van de 90.000 mensen die wachten op een ggz-behandeling. Jongeren staan onnodig in een wachtstand waarin problemen toenemen. De wachtlijsten en het systeem van regeltjes en geldstromen zorgen ervoor dat jongeren geen continuïteit in zorg ervaren, precies op het moment dat ze die het hardst nodig hebben. En ondertussen neemt de vraag naar hulp in Nederland steeds meer toe. Dit kan en moet beter. 

Op 24 maart 2026 overhandigde MIND de petitie ‘Weg met de wachtlijsten in de ggz’ aan de Tweede Kamer. Ruim 40.000 handtekeningen omdat hulp bij psychische klachten niet kan wachten. Lees hier het nieuwsbericht. 

Meer lezen? Klik hier.