Gedwongen cliënt tegen mijn wil
Gedwongen cliënt tegen mijn wil
Mijn ervaring: Op 22 oktober 2024 ben ik in Amsterdam onder de Wvggz tegen mijn wil opgenomen. Tot dat moment was ik géén cliënt in de ggz. Ik had mij vrijwillig ziekgemeld van mijn werk en zocht zelf hulp bij mijn huisarts. Desondanks ben ik in een crisismaatregel terechtgekomen zonder dat ik gehoord ben en zonder dat ik zelf toestemming gaf.
Mijn zelfbeschikkingsrecht werd in één klap afgenomen. Ik werd opeens “cliënt”, zonder dat ik daar ooit om had gevraagd. Vanaf dat moment draaide alles om mij als psychiatrisch patiënt, niet meer als mens.
Wat ik heb meegemaakt:
Mijn opname werd geregeld op basis van -valse- meldingen van derden, zonder dat iemand mij eerst persoonlijk had gesproken of beoordeeld.
De burgemeester (in mijn geval de waarnemend burgemeester) werd formeel als besluitnemer genoemd, maar ik betwijfel of hij feitelijk betrokken is geweest.
De hoorplicht – die juist bedoeld is om mijn kant van het verhaal te horen – werd niet nageleefd. Ik kreeg pas later een advocaat en had geen kans om vooraf mijn situatie toe te lichten.
Deze opname was voor mij enorm traumatisch én onrechtvaardig.
Waarom ik dit deel: Ik begrijp dat soms snel ingrijpen nodig kan zijn om iemand te beschermen. Maar in mijn geval was er geen acuut gevaar, en de opname heeft meer schade veroorzaakt dan voorkomen.
Ik deel dit omdat ik zie dat er plannen zijn om de hoorplicht zelfs helemaal te schrappen uit de wet. Dat zou mensen zoals ik totaal rechteloos maken. Juist de hoorplicht en de menselijke maat zijn essentieel om te voorkomen dat iemand onterecht tot cliënt wordt gemaakt.
Mijn wensen voor de toekomst:
1. Dat de stem van betrokkenen altijd gehoord wordt vóór een gedwongen maatregel.
2. Dat de burgemeester of waarnemer werkelijk persoonlijk betrokken is bij zulke ingrijpende besluiten.
3. Dat er meer menselijke alternatieven komen in crisissituaties, gebaseerd op rust, vertrouwen en vrijwilligheid – niet op dwang en systeemdruk.
Ik hoop dat mijn ervaring kan bijdragen aan een rechtvaardiger en menselijker toepassing van de wet.
Hartelijks, Rianne Cuppen (Amsterdam)
Even goed om te weten voordat je verder leest:
Je staat op het punt een persoonlijk verhaal te lezen. Zo’n verhaal gaat over wat iemand zelf heeft meegemaakt.
Iedereen is anders. Wat voor de één helpt, werkt voor een ander misschien niet. Ook overtuigingen of meningen in een verhaal zijn persoonlijk. Ze hoeven niet voor jou te kloppen.
Verhalen kunnen raken. Neem de tijd voor wat het met je doet. Mocht je hierbij hulp nodig hebben, dan staat de MIND Hulplijn voor je klaar!