Niet lekker in mijn vel

Het was de zomer van 2010 en ik was net gestopt met roken en zat al even niet lekker in mijn vel. Ach dat hoort bij het niet-roken zei iedereen nog. Gaat vast snel beter dacht ik. Ik merkte niet dat ik naast mijn lege gevoel van het niet roken ook een burn-out aan het opbouwen was en mezelf letterlijk aan het slopen was zonder de benodigde rust te pakken.

Op de donderdag van de Nijmeegse Vierdaagse feesten klapte ik letterlijk midden in de drukte in elkaar. Althans zo voelde het. Ik stond op een plein met ik schat een kleine 1500 mensen te feesten. Van het een op het andere moment kreeg ik het gevoel dat de grond onder me wegzakte: ik kreeg geen lucht, mijn benen leken van rubber, het zweet liep in stralen van mijn hoofd af en de hele wereld draaide, en ik had pas één wijntje gehad. Een vriendin die zag dat ik niet lekker werd kwam naar me toe en vroeg wat er was. Ik zei alleen nog "Ik moet eruit".  Twee grote vrienden van mij (beide bijna 2 meter) sleepten me door de grote drukke mensenmenigte heen en brachten me naar huis. De volgende dag ging ik al vroeg naar de supermarkt om wat boodschappen te doen. Ook daar gingen mijn benen als rubber, zweette ik me kapot, ging ik bijna hyperventileren en trilde als een rietje.

Na deze 2 voor mij vreemde gebeurtenissen heb ik contact gezocht met mijn huisarts. Hij zei ik denk aan een burn-out, doe wat rustig aan met jezelf en neem optijd je rust, en mochten de klachten niet over gaan zie ik je terug.  Twee weken later was ik terug bij de huisarts. Wat ik beschreef deed hem vermoeden aan een burn-out met achorafobie met paniek en angstaanvallen. Hij stuurde me door naar de angstafdeling van de GGD. 

Nu bijna 10 jaar later en heel veel oefenen met opdrachten en bezig zijn cognitieve gedragstherapie ben ik voor 75-80% er boven op. Maar deze angst en paniek is een silent killer. De ene keer gaat het best ok, de andere keer word ik verteerd door stress. Maar ik blijf mezelf verbeteren, want dat is de enige manier om er boven op te komen... althans voor mij.   

Meer ervaringsverhalen